دوستت دارم کمتر از خدا و بیشتر از خودم چون به خدا ایمان دارم و به تو احتیاج!!

دستانم تشنه ی دستان توست شانه هایت تکیه گاه خستگی هایم با تو می مانم بی آنکه دغدغه های فردا داشته باشم زیرا می دانم فردا بیش از امروز دوستت خواهم داشت

می دانم روزی با تن خسته و خیس ، سوار بر قطرات درشت باران بر ناوادنهای چشمم فرود می آیی در میان انبوه مژگانم میزبان خواهم بود و در آن لحظه چشمانم را برای همیشه می بندم تا دیگر دوریت را حس نکنم

چه زيباست بخاطر تو زيستن وبراي تو ماندن وبه پاي تو سوختن وچه تلخ وغم انگيز است دور از تو بودن براي تو گريستن وبه عشق ودنياي تو نرسيدن ای كاش ميدانستي بدون تو وبه دور از دستهاي مهربانت زندگي چه ناشكيباست

شب برای چیدن ستاره های قلبت خواهم آمد. بیدار باش من با سبدی پر از بوسه می آیم و آن را قبل از چیدن روی گونه هایت می کارم تا بدانی ای خوبم دوستت دارم

اين عشقي که به من بخشيدي براي هميشه زنده خواهد ماند تو هميشه آنجا هستي ،هنگاميکه فرو افتم ضعف مرا مي ستاني و به من نيرو وقدرت مي بخشي و براي هميشه دوستت خواهم داشت و در کنارت مي مانم همچو فانوسي در تاريکترين شبها بالهايي خواهم بود، که در طول پرواز ياري ات خواهم کرد و در طوفان سر کش ،سر پناهي براي تو خواهم بود                                         ۱۱۱۱۱۱۱۱۱۱۱۱۱۳۳۳۳۳۳۳۳۳۶۶۶۶۶۶۶۶۶۶۶۶۱۱۱۱۱۱۱۱۱۱۱۱

من از این فاصله فاصله ها دلگیرم                     بی تو اینجا چه غریبانه شبی می میرم

دل من با همه آدمکانی که به دنبال تواند            قهر می گردد و من با خود خود درگیرم

دیر سالی ست که می خواهم از اینجا بروم        ولی انگار که با فلب زمین زنجیرم

مثل این است که من با همه هق هق خود         روی سجاده احساس تو جان می گیرم

ساعت گریه و غم هیچ نمی خوابد و من             در الفبای زمان خسته این تقدیرم